“…Mos u mashtroni! As kurvarë, as idhujtarë, as kurorëshkelës, as të zhburrëruar seksualisht, as ata që shkojnë me meshkuj, as vjedhës, as lakmitarë, as pijanecë, as sharës, as grabitqarë, nuk do ta trashëgojnë Mbretërinë e Perëndisë. Dhe të tillë ishit disa, por u latë, por u shenjtëruat, por u drejtësuat…”I KORINTASVE 6:9-11
I Ligu nuk shqetësohet për të na bindur që të mos u kushtojmë vëmendje shumë prej veprimtarive tona të krishtera — por ai shqetësohet për të na bindur që të mos mbahemi edhe aq fort pas të vërtetave absolute në lidhje me natyrën dhe karakterin e Perëndisë, si dhe pas të vërtetave absolute në lidhje me etikën e mbretërisë së Tij. Duke e ditur këtë, Pali i paralajmëroi besimtarët korintas që të mos endeshin në fushën e minuar të sjelljes së paperëndishme. “Mos u mashtroni”, thotë Pali, “të padrejtët nuk do ta trashëgojnë mbretërinë e Perëndisë”.
Pali përshkruan disa nga fushat e ligësisë, të cilat ishin bërë të pranueshme për shoqërinë e Korintit. Qyteti ishte një qendër tregtare plot gjallëri, një përzierje racash, besimesh dhe gjuhësh. Megjithatë, si kulturë, ajo nuk kishte rrënjë dhe ishte shumë e ashpër. Në fakt, ai qytet ishte aq i shthurur, saqë “Korinti” u kthye në një emërtim për vetë imoralitetin. Pra, çfarë bëri Pali? Ai erdhi në këtë qytet me një strategji. Ai “nisi t’i kushtohej plotësisht fjalës, duke u dëshmuar judenjve se Jezusi është Krishti” (Veprat e Apostujve 18:5). Objektivi i tij nuk ishte të miratonte legjislacione, por të fillonte shpalljen e ungjillit.
Nuk ka asnjë agjendë legjislative që mund ta shpengojë kulturën. Përkundrazi, ka një mesazh të dërguar nga Perëndia për t’i shpenguar burrat dhe gratë, i cili është thjesht ky: “…Jezu Krishtin, dhe këtë të kryqëzuar” (I Korintasve 2:2). Ungjilli është agjenda e Perëndisë për botën tonë. Ai përdor fuqinë dhe bindjen e fjalës së Tij për të folur në jetët e njerëzve dhe për të sjellë ndryshime rrënjësore.
Pali nuk besonte në retorikën e përpunuar. Ai e kishte një mesazh dhe e shpallte atë vazhdimisht. Ai e dinte se vetëm vdekja shlyese e Krishtit në kryq, bën të mundur që burrat dhe gratë të lirohen nga mëkatet e tyre dërrmuese, që kështu të ecin “në risi jete” (Romakëve 6:4).
Është e rrezikshme dhe e panevojshme të mbetesh i lig. Mesazhi i ungjillit tingëllon po aq fort dhe me po aq efektshmëri sot, sa edhe në rrugët e Korintit. Ai hap një shteg mes mashtrimit të relativizmit të botës dhe prirjes për të menduar se vetëm ligjet mund të ndryshojnë zemrat ose të prodhojnë besim. Nevoja e madhe e jetëve tona, e qyteteve tona dhe e kombeve tona është që mëkatarët të shpëtohen. Mos u mashtroni duke menduar se mëkati nuk ka rëndësi. Mos u mashtroni duke menduar se shoqëria juaj ka më shumë nevojë për diçka tjetër, përveç lajmit të mbretërisë së Perëndisë. Ne duhet të rrëfejmë mesazhin e Mesias të kryqëzuar:
Vdiq Ai për faljen tonë,
Vdiq Ai që të na bëjë të mirë,
Që më n’fund në qiell të shkojmë,
Se veç prej gjakut të Tij të çmuar shpëtojmë.
