“Por Jona u ngrit për të ikur në Tarshish, larg pranisë së ZOTIT. Kështu zbriti në Jafa, ku gjeti një anije që shkonte në Tarshish. Pagoi çmimin e caktuar dhe hipi në anije për të shkuar me ta larg pranisë së ZOTIT. Por ZOTI shpërtheu një erë të fortë në det dhe u ngrit një furtunë e madhe në det, kështu që anija rrezikonte të shkallmohej.” JONA 1:3-4
Ne nuk kemi kontroll mbi krijimin, kurse Perëndia po — prandaj, Ai është i denjë për gjithë lavdërimin dhe adhurimin tonë.
Kontrolli hyjnor mbi oqeanet — në të vërtetë, mbi gjithë krijimin — ishte një nga arsyet për lavdërimin e vazhdueshëm në këngët e psalmistëve. Kur i lexojmë Psalmet, zbulojmë vazhdimisht që populli i Perëndisë kënaqet duke e lavdëruar fuqinë e Tij sovrane mbi rendin e krijimit: për kontrollin e Tij mbi detet, madje edhe mbi baticat dhe zbaticat e tij.
Për shembull, te Psalmi 33 shohim se “Ai mblodhi ujërat e detit në një tog dhe vendosi thellësitë e tyre në rezervuarë” (v. 7). Kjo është një tablo dramatike — dhe është pjesë e shkëlqimit dhe e lavdisë së Perëndisë. Ashtu siç ne mund të marrim limonadë dhe ta hedhim në gota, Perëndia i Gjithëpushtetshëm është në gjendje që thjesht t’i mbledhë oqeanet e botës dhe t’i derdhë ato në qypa. Prandaj, sa e drejtë dhe me vend është që ta adhurojmë me drojë dhe mahnitje Perëndinë tonë Krijues!
Autoriteti i Perëndisë mbi krijimin na inkurajon gjithashtu që të besojmë në kujdesin e provanisë së Tij. Më vonë në historinë e Jonas, ne zbulojmë që Zoti “përgatiti [caktoi] një bimë”, Ai “dërgoi [caktoi] një krimb” dhe “solli [caktoi] një erë mbytëse nga lindja”, për të përmbushur planet e Tij për Jonan dhe për popullin e Ninivesë (Jona 4:6-8). Sa e ndryshme që është kjo nga mendësia pagane në kohën e Jonas dhe në tonën gjithashtu. Marinarët në anijen ku ishte Jona e konsideronin detin si një forcë të lashtë dhe të pakontrollueshme, ndërsa veten e tyre e shihnin si robër në mëshirën e saj. Mirëpo e vërteta është që të gjitha gjërat, përfshirë këtu edhe rendin e krijuar, janë në shërbimin e Perëndisë (Psalmi 119:91). Nuk jemi braktisur për t’u hedhur andej-këndej në detin e rastësisë ose për t’u rrahur nga forcat e verbra dhe pa shpirt. Jo, Perëndia “Llogarit numrin e yjeve dhe i thërret të gjithë sipas emrit të tyre” (Psalmi 147:4).
Vetëm Zoti Krijues dhe Sovran mund t’i mbledhë detet bashkë dhe ta urdhërojë gjithë krijimin që të bëjë vullnetin e Tij. Jo vetëm kaq, por Ai zgjedh t’i japë urdhërimet e Tij për të mirën e popullit të Vet. Era e fortë që Perëndia shpërtheu në det, ndërsa anija ku ishte Jona po lundronte për në Tarshish, nuk kishte për qëllim të ishte një mallkim mbi të, përkundrazi, ishte një thirrje që ai të kthehej te bindja besnike ndaj Perëndisë së tij. Perëndia e shpëtoi Jonan nga ajo që Ai dërgoi mbi të. Sa e jashtëzakonshme: Perëndia vuri në veprim fuqinë e pamasë të një stuhie thjesht për të kthyer në shtëpi një prej fëmjëve të tij të pabindur.
Në të vërtetë, të gjitha gjërat janë qeverisur për lavdinë e Perëndisë dhe për të mirën e popullit të Tij — ku përfshihesh edhe ti. Ky është Perëndia që lavdërojmë, këtij Perëndie i besojmë dhe këtij Perëndie ia kushtojmë jetën tonë. Qoftë kjo e vërtetë mbi buzët e tua sot: “ZOTI është i madh dhe i denjë për lëvdimin më të lartë dhe madhështia e tij është e panjohshme” (Psalmi 145:3).