23 shtator – Shpresë edhe për mëkatarin më të madh

Moisiu kishte nevojë për shpresë, që Perëndia të mund të tregonte me të vërtetë mëshirë për një popull me qafë të fortë, i cili sapo kishte kryer idhujtari dhe kishte përçmuar Perëndinë që e kishte nxjerrë nga skllavëria e Egjiptit.

Për t’i dhënë Moisiut shpresën dhe sigurinë që i nevojitej, Perëndia i tha: ”Do të fal atë që do të fal.” Me fjalë të tjera: “Zgjedhjet e mia nuk varen nga shkalla e ligësisë apo mirësisë te njeriu, por vetëm nga vullneti im i lirë dhe sovran. Prandaj, askush nuk mund të thotë se ai është tepër i lig që unë t’i tregoj hir.” Kjo do të nënkuptonte që Perëndia nuk është i lirë dhe që zgjedhja nuk është e pakushtëzuar.

Doktrina e zgjedhjes së pakushtëzuar është doktrina e madhe e shpresës për mëkatarët më të mëdhenj. Ajo do të thotë që kur bie fjala për të qenë kandidat për hir, sfondi yt nuk ka të bëjë fare me zgjedhjen e Perëndisë. Ky është lajm i mirë.

Nëse nuk ke lindur sërish dhe nuk ke besuar në Jezu Krishtin për shpëtim, mos u zhyt në dëshpërim duke menduar që ngurtësia dhe prishja e skajshme e jetës tënde të shkuar është pengesë e pakalueshme për punën e hirshme të Perëndisë në jetën tënde. Perëndisë i pëlqen që ta madhërojë lirinë e hirit të Tij duke shpëtuar edhe mëkatarin më të madh.

Braktise mëkatin tënd: thirri Zotit! Madje edhe në këtë devocion të përditshëm, të cilin po e lexon apo po e dëgjon, Ai po tregohet i hirshëm me ty, duke të dhënë një inkurajim të madh për të ardhur tek Ai për mëshirë.

“Ejani, pra, dhe të diskutojmë bashkë,” thotë ZOTI: “edhe sikur mëkatet tuaja të ishin të kuqe flakë, do të bëhen të bardha si bora, edhe sikur të ishin të kuqe si purpur, do të bëhen si leshi” (Isaia 1:18).