SANSONI

FUQIA E NJERIUT TË FORTË

TREGIMI NGA CARINE MACKENZIE

ILUSTRIMET NGA FRED APPS

© Carine Mackenzie, 2014

Published by Christian Focus Publications, Geanies House, Fearn, Tian, Ross-shire, IV20 1 TW, Scotland, U.K.

www.christianfocus.com

Përkthyer në gjuhën shqipe nga ZGG-ALBANIA, 2019

Përkthyer nga: Migena Ramaj Adamou Redaktuar nga: Mirela Zefi

Koordinatore: Willemien van Schothorst

Populli i Perëndisë, Izraeli, i ktheu shpinën Perëndisë dhe mëkatoi në mënyrë të vazhdueshme. Kjo gjë nuk i pëlqeu Perëndisë, ndaj i ndëshkoi duke lejuar që armiqtë e tyre, filistenjtë, të sundonin mbi ta për dyzet vjet. Por Perëndia kishte edhe një plan për t’i shpëtuar ata.

Në mesin e izraelitëve ishte një njeri i mirë që quhej Manoah. Një ditë, një engjëll i Zotit iu shfaq gruas së tij. Engjëlli e lajmëroi që do të bëheshin me një djalë; kur ai të rritej, do të shpëtonte popullin e Perëndisë nga armiqtë e tyre, filistenjtë.

Manoah u lut që Perëndia t’u jepte urtësi në edukimin dhe rritjen e fëmijës. Pasi kaloi pak kohë, engjëlli erdhi sërish dhe i udhëzoi që djali të ishte nazire, të mos pinte as verë dhe as ndonjë pije të fortë, si dhe të mos i priste flokët asnjëherë.

Manoah ofroi të përgatiste ushqim për lajmëtarin e Perëndisë, por ai refuzoi. “Nëse ke dëshirë, ofrojinjë ofertë me zjarr Perëndisë”, sugjeroi ai.

Kur gruaja e Manoahut solli në jetë djalin, ata e quajtën Sanson. Ndërsa po rritej, Zoti e bekoi Sansonin dhe e përgatiti për veprën e Perëndisë.

Sansoni u rrit dhe u bë një burrë i fuqishëm. Ai i mbajti betimet e tij si nazire dhe nuk i preu flokët asnjëherë. Një ditë, ai shkoi në Timnah dhe vuri re një vajzë të filistenjve.

Pasi u kthye në shtëpi u kërkoi prindërve ta bënin të mundur që ai të martohej me atë vajzë. Prindërit donin që gruaja e tij të ishte një nga bijat e Izraelit, por Sansoni këmbëngulte: “Ajo është e duhura për mua.”

E gjithë kjo ishte pjesë e planit të Perëndisë, që Sansoni t’i luftonte filistenjtë, shtypësit e popullit të Perëndisë.

Sansoni dhe prindërit e tij udhëtuan për në Timnah. Gjatë rrugës, u doli përpara një luan që hungërinte. Fryma e Zotit hyri te Sansoni dhe ai u mbush me fuqi. Ai mundi ta shqyente luanin e ta bënte copa-copa me duart e veta.

Martesa e Sansonit u realizua, ashtu siç dëshiroi ai. Disa ditë më vonë, Sansoni u kthye në Timnah për dasmën.

Ai shkoi të shihte mbetjet e luanit që kishte vrarë.

Brenda tij kishte një mori bletësh dhe mjaltë.

Sansoni mblodhi pak mjaltë dhe hëngri, madje u dha edhe prindërve të tij, por pa iu treguar se ku e kishte marrë.

Tridhjetë burra morën pjesë në dasmën e Sansonit me vajzën filistease në Timnah.

“Do t’ju tregoj një gjëegjëzë”, tha Sansoni. “Po e gjetët shpjegimin e saj, do t’u jap nga një tunikë dhe nga një ndërresë rrobash. Nëse nuk mund ta zgjidhni, ju duhet të më jepni tridhjetë ndërresa rrobash.”Gjëza është kjo.

“Nga gllabëruesi doli ushqim. Nga i forti doli e ëmbla.”

Për tri ditë ata e vranë mendjen, por nuk mundёta zgjidhnin gjëzën. Ditën e shtatë ftuan mënjanë nusen e Sansonit.

Ata e kërcënuan se do t’i digjnin shtëpinë e të atit, nëse ajo nuk do ta bindte Sansonin për t’i treguar përgjigjen.

“Ti nuk më do!” qante përpara tij gruaja e Sansonit.

“Nuk ia kam treguar përgjigjen askujt, as prindërve të mi”, iu përgjigj Sansoni. Ditën e shtatë të festës, ajo qau edhe më shumë. Më në fund, Sansoni u dorëzua dhe i tregoi.

Ajo ua tregoi atyre menjëherë.

Burrat erdhën tek Sansoni me përgjigjen e duhur.

“Çfarë është më e ëmbël se mjalta? A ka gjë më të fortë se luani?”

Sansoni e kuptoi menjëherë që gruaja e tij e kishte tradhëtuar dhe iu kishte treguar sekretin.

Fryma e Zotit erdhi tek ai dhe i dha forcë. Sansoni shkoi në Ashkelon, vrau tridhjetë burra dhe i mori rrobat e tyre.

Ai iu dha rrobat si shpërblim tridhjetë burrave, ashtu siç kishte premtuar.

Sansoni u zemërua shumë. Ai u

largua nga dasma dhe u kthye

në shtëpinë e të atit.

Vjehrri i Sansonit mendoi se ishte larguar një herë e mirë dhe kështu ia dha bijën e tij mikut më të ngushtë të Sansonit. Disa ditë më vonë, Sansoni u kthye në Timnah për të takuar sërish gruan e tij, por ati i saj nuk e lejonte t’i afrohej.

Sansoni ishte i xhindosur dhe mori hak.

Ai kapi 300 dhelpra, i lidhi ato dy nga dy për bishti dhe vendosi një pishtar tek bishtat e tyre.I ndezi pishtarët dhe i lëshoi dhelprat në grurin që i përkiste filistenjve. Gruri dhe pemët e ullirit morën flakë. Kur filistenjtë dëgjuan arsyen e zemërimit të Sansonit, ata u hakmorën tek gruaja dhe babai i saj. Në zemërim, Sansoni i sulmoi filistenjtë dhe pastaj shkoi të jetonte në një shpellë në Etam.

Duke dashur të kapnin Sansonin, filistenjtë sulmuan vendin e Judës.

Tre mijë burra të Judës erdhën tek Sansoni në shpellë. “Çfarë ke bërë? A nuk e di që filistenjtë janë sundimtarët tanë?” e pyetën ata.

“Thjeshtë u kundërpërgjigja”, argumentoi Sansoni.

“Ne kemi ardhur të të zëmë dhe të të dorëzojmë tek filistenjtë”, thanë ata.

Kështu, ata e lidhën me dy litarë dhe e nxorën nga shpella.

Kur ata shkuan në Lehi, filistenjtë nxituan drejt tij duke bërtitur.

Fryma e Zotit e mbushi sërish me një fuqi të veçantë Sansonin. Litarët që e mbanin të lidhur u këputën si të ishin fije peri.

Atëherë Sansoni mori nofullën e një gomari dhe vrau 1000

burra.

Sansoni ishte shumë i uritur. Ai iu drejtua Perëndisë:

“Ke dhënë këtë shpëtim të mrekullueshëm në duart e shërbëtorit tënd; a duhet të vdes nga uria dhe etja tani?”

Perëndia bëri të mundur që uji të dilte nga një vrimë në tokë dhe pasi piu ujë, Sansoni u rigjallërua dhe mori fuqi.

Perëndia plot hir i dëgjoi lutjet e tij.

Në njëzet vitet e ardhshme Sansoni u bë udhëheqësi i popullit të Perëndisë, Izraelit.

Sansoni ra në dashuri me një grua të quajtur Delilah.

Udhëheqësit filistenj shkuan tek ajo dhe i kërkuan që të zbulonte se çfarë e bënte Sansonin kaq të fortë. Ata kishin dëshirë që ta mposhtnin Sansonin dhe ta lidhnin në zinxhirë. “Secili prej nesh do të të japë 1100 copa argjendi”, i premtuan ata.

Delilah iu përgjërua Sansonit që t’i tregonte sekretin e tij; “Si mund të të mposhtë ndokush?” e pyeste ajo.

“Nëse do të më lidhnin me shtatë tela të freskët harku, do të bëhesha i pafuqishëm si gjithë të tjerët”, iu përgjigj Sansoni.

Sapo iu dha mundësia,

Delilah e lidhi atë.

“Erdhën filistenjtë!” thirri

me zë të lartë. Sansoni i

këputi telat e harkut si të

ishin fije peri.

Ai nuk e zbuloi sekretin e

forcës së tij.

“Je tallur me mua dhe më ke treguar gënjeshtra”, u ankua ajo. “Të lutem më thuaj se me çfarë gjëje mund të lidhesh.”

Sansoni i dha një tjetër përgjigje. “Nëse më lidhin me litarë të rinj do të bëhem po aq i pafuqishëm sa çdo njeri tjetër.” Por sërish kur filistenjtë hynë në dhomë, Sansoni i këputi lehtësisht litarët.

“Më ke vënë në lojë dhe më ke treguar gënjeshtra”, u ankua Delilah sërish. “Më thuaj çfarë gjëje mund të të lidhë?”

“Nëse do të thurësh shtatë gërsheta në flokët e mi dhe t’i shtrëngosh shumë, atëherë do të isha po aq i pafuqishëm sa çdo njeri tjetër”, u përgjigj Sansoni.

Delilah veproi kështu kur ai po flinte.

“Sanson, erdhën filistenjtë!” thirri ajo.

Sansoni u zgjua dhe me një përpjekje të vetme u lirua nga thurja.

Sekreti i Sansonit ishte sërish i sigurt.

“Si mund të më thuash që më do, kur nuk më tregon?”

fliste me ankesë Delilah. “Je tallur me mua tri herë dhe më ke thënë gënjeshtra.”

Ditë pas dite ajo ankohej, derisa ai nuk mundi të duronte më.

“Flokët e mi nuk janë prerë kurrë. Kam qenë nazire për Perëndinë që nga lindja”, rrëfeu Sansoni. “Nëse flokët e mi priten, fuqia ime do të më lërë.”

Sansoni më në fund kishte treguar të vërtetën dhe Delilah e kuptoi. Ajo e vuri në gjumë me kokën në prehrin e saj, pastaj mori një berber që t’i rruante kokën. Mund ta kuptonte që fuqia e tij ishte larguar, kur ai filloi ta keqtrajtonte.

Kur Sansoni u zgjua mendoi që ishte i fortë ashtu siç kishte qenë gjithmonë. Por fatkeqësisht Zoti ishte larguar. Forca e tij kishte ikur dhe filistenjtë arritën që ta kapnin.

Filistenjtë ia nxorën sytë. Sansoni i verbër dhe i pafuqishëm u çua në Gaza dhe u lidh me zinxhirë prej bronzi. Ai u detyrua të rrotullonte një gur mulliri ndërsa ishte në burg.

Gjatë kësaj kohe që bënte punë të detyrueshme, flokët e Sansonit filluan të rriteshin përsëri.

Filistenjtë po gëzonin që Sansoni tani ishte i burgosuri i tyre. Shtëpia ishte plot me burra dhe gra; rreth 3000 veta gjendeshin në ballkon.

Sansoni u vendos pranë dy shtyllave tek ndërtesa kryesore.

Filistenjtë shkëlqenin nga gëzimi kur shikonin gjendjen e tij.

“Më lër t’i prek shtyllat”, i tha Sansoni djaloshit që po i printe.

Sansoni i thirri Perëndisë në lutje: “O Zot, kujtohu për mua! Të lutem më jep forcë edhe një herë të vetme, që të hakmerrem për shkak të humbjes së dy syve të mi.”

Sansoni i kapi dy shtyllat dhe u mbështet mbi to në të djathtë dhe në të majtë.

“Le të vdes bashkë me filistenjtë!” tha ai.

Ai u përkul me gjithë forcën e tij që tashmë ishte kthyer. Shtëpia u shemb, duke vrarë në këtë mënyrë filistenjtë dhe duke humbur edhe jetën e vet.

Kur tempulli u rrëzua, u shemb jo vetëm mbi njerëzit, por edhe mbi gjithë sundimtarët filistenj që ishin aty. Sansoni vrau më shumë me vdekjen e tij, nga sa kishte vrarë gjatë gjithë jetës. Të afërmit e tij erdhën në Gaza, e morën trupin e tij dhe e varrosën pranë të atit.

Sansoni kishte shumë gabime dhe dështime, por Perëndia e përdori për të luftuar kundër armikut të popullit të Tij. Që përpara se të lindte u përshkrua si

“ai që do të fillonte të shpëtonte Izraelin.” Ashtu siç ishte, mëkatar, njeri i papërsosur, Perëndia e përdori për të luftuar kundër shtypësve.

Perëndia ka siguruar Shpëtimtarin e përsosur, Zotin Jezu Krisht, i Cili do t’i mposhtë gjithë armiqtë e Tij dhe armiqtë tanë. Jezusi ishte i pamëkat dhe jetoi një jetë të përsosur në këtë tokë. Lexojmë tek letra e Hebrenjve që Jezus Krishti e kupton se çfarë do të thotë të tundohesh, por sërish Ai nuk mëkatoi. Perëndia e përdori Sansonin të shpëtonte Izraelin, edhe pse ai nuk ishte i përsosur. Ai ishte mëkatar. Plani i përsosur i Perëndisë për shpëtim ishte që të dërgonte Birin e Tij, Jezus Krishtin, të shpëtonte njerëz mëkatar, nga çdo fis, komb dhe gjuhë.

Sansoni ishte një gjyqtar dhe ishte njeriu i zgjedhur nga Perëndia për të çliruar popullin e Izraelit nga armiqtë e tyre. Jezusi vdiq në kryq që të shpëtojë popullin e tij nga armiqësia e mëkatit. Ai e ka arritur tërësisht këtë shpëtim të mrekullueshëm. Një ditë do të rikthehet ashtu siç është premtuar në Shkrime dhe do të gjykojë të gjithë botën.

FUQIA E NJERIUT TË FORTË

Sansoni bëri shumë gabime. Që përpara se të lindte, u përshkrua si “ai që do të fillonte të shpëtonte Izraelin.” Edhe pse mëkatar, Perëndia e përdori në luftën kundër armikut.

Perëndia na ka dhënë Shpëtimtarin e përsosur, Zotin Jezus SANSONI

Krisht, që do t’i mposhtë gjithë armiqtë e Tij dhe armiqtë tanë.

FUQIA E NJERIUT TË FORTË

Ai vdiq në kryq për të shpëtuar popullin e Tij nga mëkati. Ai e ka arritur plotësisht këtë shpëtim të mrekullueshëm.

TREGIMI NGA CARINE MACKENZIE

ILUSTRIMET NGA FRED APPS

Ju mund të lexoni rreth Sansonit në Bibël, tek libri i Gjyqtarëve.

LISTË BROSHURASH

1. Noeu | Plani i shpëtimit

10. Elia | Njeriu i mrekullive të Perëndisë 2. Sara dhe Abrahami | Premtimi i mrekullueshëm 11. Ezekia | Zgjedhjet e mbretit 3. Jozefi | Ëndërrimtari i Perëndisë 12. Jeremia | Një burrë me një mesazh 4. Miriami | Sekreti i motrës së madhe 13. Danieli | Princi që lutej 5. Sansoni | Fuqia e njeriut të fortë 14. Jezusi | Fëmija i premtuar 6. Samueli | Djali i bindur

15. Jezusi është gjallë | Historia mahnitëse 7. Davidi | Luftëtari trim

16. Sauli | Mrekullia në mes të rrugës 8. Jonathani | Miku besnik

17. Pali | Udhëtime me aventura 9. Jobi | Miku durimmadh

18. Barnaba | Zemërdhënësi

ZGG-Albania

(Misioni i Bashkësive të Reformuara)