JEREMIA

NJË BURRË ME NJË MESAZH

TREGIMI NGA CARINE MACKENZIE

ILUSTRIMET NGA FRED APPS

© Carine Mackenzie, 2017

Published by Christian Focus Publications, Geanies House, Fearn, Tian, Ross-shire, IV20 1 TW, Scotland, U.K.

www.christianfocus.com

Përkthyer në gjuhën shqipe nga ZGG-ALBANIA, 2019

Përkthyer nga: Migena Ramaj Adamou

Redaktuar nga: Mirela Zefi

Koordinatore: Willemien van Schothorst

Jeremia lindi në Anathoth, disa kilometra larg Jerusalemit.

Babai i tij ishte prift në Anathoth. Perëndia e thirri Jeremian si profet, një burrë që do t’u njoftonte mesazhin e Perëndisë njerëzve të Judës.

ZOTI e zgjodhi atë për këtë punë të rëndësishme, që përpara se të kishte lindur.

Kur Jeremia e dëgjoi thirrjen e Perëndisë, e kaploi ankthi.

“Nuk di të flas”, tha Jeremia, “jam veçse një djalosh.”

“Mos fol kështu!” u përgjigj Perëndia. “Ti do të shkosh kudo që do të të dërgoj. Do të flasësh atë që do të them. Unë do të jem me ty.”

Kur jemi në ankth dhe të trazuar, duhet t’ia rrëfejmë këtë gjë Perëndisë dhe t’i besojmë Atij. Le të kujtojmë premtimin e Tij që Ai do të jetë gjithmonë me ne.

Njoftimi që do të bënte Jeremia nuk ishte i lehtë. Ai ndjente një trishtim të thellë t’i thoshte popullit për gjykimin e Perëndisë si pasojë e mëkatit dhe rebelimit të tyre. “Zemra e njeriut është mashtruese dhe tërësisht e ligë”, u tha atyre.

Jeremia dëshironte që njerëzit t’i besonin Perëndisë dhe t’i bindeshin Fjalës së Tij.

Jeremia ishte i trishtuar në shpirt për gjendjen e vendit të tij.

Ai qante se populli nuk kishte interes për Fjalën e Perëndisë.

Qante me hidhërim kur mendonte se kombi i tij do të binte në robëri.

Por ZOTIi dha fuqi dhe guxim për ta shpallur këtë lajm të përbuzur.

Jeta e Jeremias u bë shumë e vështirë. Mesazhi i tij ishte i padëshiruar. Populli iu kundërvu, madje edhe vetë familja e tij. Njerëzit e urrenin sepse po kumtonte të vërtetën. Ai iu ankua Perëndisë, por Perëndia i tha që gjërat veçse do të përkeqësoheshin.

Perëndia i tha Jeremias që të shtjellonte një shëmbëlltyrë. “Shko e bli një brez prej liri”, i tha Ai,

“dhe vëre mbi ijët e tua. Mos e laj!”

Perëndia foli sërish: “Merre brezin dhe fshihe në të çarën e një shkëmbi pranë lumit Eufrat.” Ishte një copë e mirë rruge.

Kishin kaluar disa ditë të mira, kur Perëndia i kërkoi të kthehej dhe të merrte brezin. Brezi ishte tërësisht i dëmtuar. Nuk vlente për asgjë.

Perëndia i shpjegoi Jeremias kuptimin e kësaj shëmbëlltyre.

Populli i Judës ishte pasuria, ishte zotërimi i Tij i veçantë, një popull i krijuar për të qenë i pastër dhe i dëlirë, që të qëndronte i lidhur ngushtë me Të. Por ata deshën e zgjodhën kombet pagane dhe duke vepruar në këtë mënyrë u bënë të padobishëm për Perëndinë, shpirtërisht të kalbur. Në vend që të tregonin hirin e Perëndisë në jetët e tyre, e çnderuan emrin e Tij.

Një ditë Perëndia i tha atij të shikonte poçarin ndërsa punonte me rrotën e tij. Kur poçari vuri re që ena e tij nuk qe e përsosur, mori një sasi argjile dhe e bëri enën nga fillimi, deri sa u bë siç duhej.

Perëndia është si poçari dhe njerëzit si argjila. Perëndia mund të bëjë atë që dëshiron me popullin e Tij. Nëse ata pendohen, Perëndia mund t’i falë. Nëse këmbëngulin në mëkat, do t’i ndëshkojë. Perëndia po paralajmëronte popullin përmes Jeremias që kishte akoma kohë për t’u penduar dhe për t’u bërë të rinj sërish, që të mos përballeshin me shkatërrimin që ishte përpara.

Jeremia prezantoi edhe një tjetër shëmbëlltyrë; ai mori një enë argjile dhe e bëri copa-copa mu përpara pleqve dhe priftërinjve. Ky veprim dramatik tregoi atë që do të ndodhte kur njerëzit t’i kthenin shpinën Perëndisë e të vraponin për tek idhujt. Ata nuk do mund të restauroheshin më dhe do të ishin krejt të padobishëm për Perëndinë.

Kur prifti Pashhur dëgjoi Jeremian duke profetizuar shkatërrimin e kombit, u zemërua keq. Ai e rrahu Jeremian dhe e kyçi në burg, në një vend të izoluar ku nuk mund të lëvizte. Por Jeremia vazhdonte të ishte po aq trim sa edhe më parë dhe nuk reshtte së deklaruari fjalën e Perëndisë. Iu desh të ngrinte zërin, sepse Fjala e Perëndisë digjte si zjarr në zemrën e tij dhe ai nuk mund ta mbante brenda. Edhe kur ndihej i trishtuar dhe i braktisur, edhe atëherë dëshironte t’i këndonte ZOTIT dhe ta lavdëronte Atë për mirësinë që tregonte ndaj nevojtarit.

Gjatë gjithë vështirësive të tij, Jeremia u mbështet në Fjalën e Perëndisë.

Fjala e ZOTIT do të na mbajë dhe do të na ndihmojë edhe ne në çdo trishtim dhe telash tonin.

Pasi populli i Judës u çua në robëri në Babiloni nga një ushtri e huaj, Jeremia vazhdonte të jepte mesazhin e Perëndisë.

Ai shkroi një letër për t’u dhënë zemër. “Lutuni për qytetin e Babilonisë, vendi ku do të mbaheni në robëri.” Perëndia premtoi që pas shtatëdhjetë vitesh mërgimi në atë vend, kombi do të kthehej sërish në Jerusalem. “Kam plane të mira për ju”, tha Perëndia. “Do t’ju jap një të ardhme dhe një shpresë. Nëse më kërkoni me gjithë zemër do të më gjeni.”

Mbreti Josia e mbështeti Jeremian, por pasardhësi i tij nuk e dëgjonte. Jeremia u vendos në sternë, poshtë pallatit të mbretit. ZOTI i tha Jeremias të blinte një arë në Anathoth nga kushëriri i tij, mu në vendlindjen e tij. Po pse duhej ta blinte atë arë? Vendi dergjej nga lufta; kudo rreth e qark kishte armiq; Jeremia ishte në burg. Por ky ishte plani i Perëndisë.

Jeremia e bleu arën. Dokumentet u firmosën, u vulosën dhe u vunë në një vend të sigurt. “Këto dokumente do të jenë të rëndësishme në të ardhmen” tha Perëndia. “Do të vijë një ditë, kur njerëzit do të blejnë dhe të shesin pronat e tyre.”

Asgjë nuk është e vështirë për ZOTIN. Kjo gjë i dha zemër Jeremias dhe e mbushi me shpresë.

Jeremia nuk kishte shumë miq. Por një njeri i quajtur Baruk ishte sekretari i tij. Kur Jeremias iu ndalua të predikonte, ai ia diktonte predikimet Barukut dhe ky i shkruante në një rrotull. “Lexoje këtë në tempull”, i tha ai Barukut, “meqë jam i burgosur këtu. Mbase njerëzit kthehen tek ZOTI, përpara se të jetë shumë vonë.”

Pasi Baruku lexoi mesazhin në tempull, Mikaiahu i raportoi zyrtarëve të mbretit Jehoiakim. Edhe ata dëshironin të dëgjonin profecitë. Por kur profecitë mbaruan, u kishte hyrë frika në palcë. “Duhet t’i tregojmë mbretit!” thanë ata.

“Ti dhe Jeremia duhet të fshiheni”, i thanë zyrtarët Barukut.

Ata e fshehën profecinë e shkruar dhe shkuan tek mbreti.

Mbreti ndodhej në pallatin e tij mbretëror, i ulur pranë zjarrit, sepse moti ishte shumë i ftohtë.

Jehudi e solli shkrimin dhe filloi t’ia lexonte mbretit Jehoiakim.

Pasi lexoi diku te tre ose katër rrotulla, mbreti mori thikën e xhepit, e preu pjesën dhe e hodhi në zjarr. Pa vonuar shumë e gjithë rrotulla u shkatërrua.

Mbreti donte t’i arrestonte Jeremian dhe Barukun, por ZOTI i fshehu.

Mbreti Jehoiakim nuk mund të shkatërronte Fjalën e Perëndisë. Perëndia i tha Jeremias që të merrte një tjetër rrotull dhe të shkruante çdo gjë, njëlloj siç kishte bërë më parë.

Kështu Jeremia ia diktoi sërish mesazhin Barukut, por këtë herë ZOTI shtoi edhe gjëra të tjera. Fjala e Perëndisë mbetet përjetë. Mbreti mund ta digjte rrotullën, por nuk mund të shkatërronte Fjalën e Perëndisë.

Edhe kur erdhi në pushtet mbreti Sedekia, Jeremian e lanë në harresë.

Një ditë kur Jeremia po përpiqej të ikte nga qyteti i Jerusalemit, u kap nga një roje që e akuzoi si tradhtar.

Jeremia e mohoi këtë akuzë me ngulm, por pavarësisht kësaj e fshikulluan dhe e futën në burg për disa ditë.

Sedekia i kërkoi që të shkonte fshehurazi tek pallati i tij. “A ka ndonjë lajm nga ZOTIT kohët e fundit?” pyeti ai. “Po”, u përgjigj Jeremia, “do të mposhtesh nga mbreti i Babilonisë.”

Kur Jeremia u ankua që e kishin futur në burg pa arsye, mbreti Sedekia sikur u zbut pak dhe dha urdhër që ta transferonin atë në burgun e pallatit, si dhe t’i jepnin çdo ditë bukë të freskët. Por kjo nuk zgjati shumë, sepse armiqtë e Jeremias thurën ankesa dhe Sedekia u dorëzua.

Përmes litarëve, Jeremia u hodh përsëri në një sternë boshe në burg. Aty brenda nuk kishte ujë; kishte vetëm një shtresë të madhe balte. I gjori ai! Sa e mundimshme që ishte të qëndroje aty!

Ebed-meleku, një etiopas, ishte zyrtar i rëndësishëm në pallat. Ai nxitoi të shkonte tek mbreti dhe iu përgjërua që t’ia kursente jetën Jeremias. “Ai do të vdesë në atë sternë!” Kështu mbreti Sedekia lejoi Ebed-melekun ta nxirrte prej aty Jeremian. Ebed-meleku shkoi tek depot ku mbaheshin rrobat e përdorura dhe gjeti disa rroba të vjetra dhe të hedhura tutje. Përmes litarëve, i zbriti këto rroba në sternë, aty ku ndodhej Jeremia. “Vendosi këto rroba poshtë krahëve të tu që të të mbrojnë nga litarët”, thirri Ebed-meleku. Kur Jeremia u bë gati, Ebed-meleku dhe tridhjetë burra që po e ndihmonin, e tërhoqën lart nga sterna. Ai u rikthye në burgun e pallatit.

Ebed-meleku u shpërblye për këtë vepër të mirë. Perëndia i dërgoi një mesazh përmes Jeremias; “Kur të shkatërroj qytetin, do të kujdesem për ty dhe do të të çliroj. Do të ruaj jetën tënde dhe do të jesh jashtë çdo rreziku.”

Pasi Jerusalemi u pushtua, Jeremia shkroi disa poezi që shprehnin trishtimin e tij duke parë njerëz të uritur dhe fëmijë që vuanin.

Por besimi i tij te Perënda nuk u lëkund. “Mëshira e Perëndisë nuk njeh fund”, shkroi ai. “E madhe është besnikëria e Tij.

Mirësia e Tij e dashur ripërtërihet çdo mëngjes.”

Jeremia mbante në mendje që ZOTI është i mirë me të gjithë ata që e kërkojnë Atë. “Është gjë e mirë të shpresojmë dhe të presim në qetësi shpëtimin e ZOTIT.”

E vetmja mënyrë shpëtimi edhe për ne është përmes Jezus Krishtit, i Cili vdiq në kryq për të shpëtuar popullin e Tij nga mëkatet dhe për t’i siguruar jetën e përjetshme.

NJË BURRË ME NJË MESAZH

Jeremia u zgjodh nga Perëndia për t’u kumtuar njerëzve një mesazh. Nuk ishte një lajm i lehtë.

Jeremia ishte i shqetësuar. Por Perëndia e nxiti që t’i besonte Atij. “Do të jem me ty!” i tha Ai.

Perëndia është me popullin e Tij edhe sot. Zoti JEREMIA

Jezus Krisht është Shpëtimtari i përjetshëm.

NJË BURRË ME NJË MESAZH

TREGIMI NGA CARINE MACKENZIE

Për historinë e Jeremias, mund të lexoni më ILUSTRIMET NGA FRED APPS

tepër në Bibël nё librin e Jeremias.

LISTË BROSHURASH

1. Noeu | Plani i shpëtimit

10. Elia | Njeriu i mrekullive të Perëndisë 2. Sara dhe Abrahami | Premtimi i mrekullueshëm 11. Ezekia | Zgjedhjet e mbretit 3. Jozefi | Ëndërrimtari i Perëndisë 12. Jeremia | Një burrë me një mesazh 4. Miriami | Sekreti i motrës së madhe 13. Danieli | Princi që lutej

5. Sansoni | Fuqia e njeriut të fortë 14. Jezusi | Fëmija i premtuar

6. Samueli | Djali i bindur

15. Jezusi është gjallë | Historia mahnitëse 7. Davidi | Luftëtari trim

16. Sauli | Mrekullia në mes të rrugës 8. Jonathani | Miku besnik

17. Pali | Udhëtime me aventura

9. Jobi | Miku durimmadh

18. Barnaba | Zemërdhënësi

ZGG-Albania

(Misioni i Bashkësive të Reformuara)