EZEKIA

ZGJEDHJET E MBRETIT

TREGIMI NGA CARINE MACKENZIE

ILUSTRIMET NGA FRED APPS

© Carine Mackenzie, 2017

Published by Christian Focus Publications, Geanies House, Fearn, Tian, Ross-shire, IV20 1 TW, Scotland, U.K.

www.christianfocus.com

Përkthyer në gjuhën shqipe nga ZGG-ALBANIA, 2019

Përkthyer nga: Migena Ramaj Adamou Redaktuar nga: Mirela Zefi

Koordinatore: Willemien van Schothorst

Ezekia mori fronin si mbret i Judës në moshën 25-vjeçare. Ai i besonte Zotit dhe donte ta kënaqte Atë. Ai bëri atë që ishte e drejtë në sytë e Zotit, sipas asaj që kishte bërë paraardhësi i tij, Davidi, duke mos ndjekur shembullin e atit të tij të lig, Ashazit.

Tempulli ishte lënë pas dore dhe adhurimi i Perëndisë ishte braktisur në të gjithë vendin. Ezekia donte ta ndryshonte këtë situatë. Hapi i parë që bëri ishte të hapte portat e tempullit dhe ta restauronte atë.

Ezekia i thirri të gjithë priftërinjtë për ta takuar pranë tempullit. “Më dëgjoni!” tha ai. “Pastroni të gjitha mbetjet dhe papastërtitë nga ky vend i shenjtë. Etërit tanë kanë bërë mëkat të madh duke e lënë pas dore adhurimin e Perëndisë.

Perëndia është zemëruar me ne dhe toka jonë ka vuajtur. Tani dëshiroj të bëj një besëlidhje me Perëndinë, që zemërimi i Tij të largohet prej nesh.”

Priftërinjtë pranuan dhe vazhduan punën.

Priftërinjtë filluan të hiqnin të gjitha mbeturinat nga vendi shumë i shenjtë duke i çuar drejt përroit të Kidronit.

Pastaj dolën në oborrin e jashtëm. E gjithë puna përfundoi brenda gjashtëmbëdhjetë ditësh.

Ata i raportuan mbretit Ezekia: “Kemi përfunduar pastrimin e tempullit nga çdo gjë e papastër që gjendej aty brenda.”

Tempulli ishte sërish gati për adhurim.

Mëngjesin pasardhës, mbreti Ezekia u ngrit herët dhe shkoi në tempull bashkë me zyrtarët e qytetit për t’i paraqitur flijime Zotit. Priftërinjtë bënë shenjtërimin e ceremonisë për të bërë shlyerjen e mëkatit të kombit.

Levitët u bashkuan në grupe muzikore për t’u rënë cembaleve, harpave dhe qesteve. Priftërinjtë u ranë trumbetave. Ezekia urdhëroi që flijimi të bëhej mbi altar. Gjatë ceremonisë të gjithë e adhuruan Zotin.

Muzika dhe këngët vazhduan derisa përfundoi ceremonia e djegies së ofrimeve. Mbreti dhe populli adhuruan Zotin së bashku.

Njerëz nga të gjitha anët e vendit erdhën së bashku me sakrificat e tyre për të dhënë oferta falënderimi. Kishte kaq shumë ofrime, saqë levitëve iu desh të ndihmonin priftërinjtë me punën që duhej bërë derisa priftërinj të tjerë të vinin.

Shërbesa e tempullit, shtëpisë së Zotit, u rimëkëmb.

Ezekia bashkë me popullin ishin shumë të lumtur për çfarë kishte bërë Perëndia duke e rimëkëmbur tempullin kaq shpejt.

Ezekia dërgoi letra në të gjithë vendin duke e ftuar gjithë popullin që të vinte tek tempulli në Jerusalem për të festuar Pashkën (festa që përkujtonte sesi Perëndia kishte shpëtuar popullin e Tij nga skllavëria në Egjipt). Kjo festë ishte harruar për shumë vite.

“Kthehuni tek Zoti Perëndi!” thoshte letra.

“Adhurojeni Zotin, në mënyrë që zemërimi i Tij të largohet nga ju. Zoti, Perëndia juaj është plot mirësi dhe mëshirë.”

Ky lajmërim kaloi nga qyteti në qytet. Disa qeshën me përbuzje dhe nuk pranuan që të shkonin. Por të tjerët, veçanërisht ata që ishin në Judë, ndjenë dëshirën për t’ju bindur urdhrave të Perëndisë dhe udhëzimeve të mbretit.

Kështu, një turmë e madhe u mblodh në Jerusalem për festimet e Pashkës. Ata i rrëzuan të gjithë altarët e huaj dhe i hodhën në përroin e Kidronit.

Adhurimi i Perëndisë së vërtetë u

rikthye në Jerusalem.

Për shtatë ditë radhazi, populli festoi Pashkën në Jerusalem.

Levitët dhe priftërinjtë e lavdëruan Zotin duke kënduar dhe duke iu rënë cembaleve. Mbreti Ezekia e vlerësoi shumë këtë muzikë të mrekullueshme. Të gjithë adhuruan Zotin me entuziazëm dhe rrëfyen mëkatet e tyre. Ata ishin të gatshëm të vazhdonin të festonin, ndaj vendosën të vazhdojnë festimin edhe për shtatë ditë të tjera.

Ata ishin të mbushur me gëzim. Zoti i dëgjoi lutjet e tyre.

Të gjithë altarët e huaj në Jerusalem u rrëzuan përpara festës së Pashkës dhe më pas populli u shpërnda në të gjithë Judën dhe zonat përreth duke shkatërruar altarët dhe imazhet e idhujtarisë.

Në adhurimin që bëhej në tempull u bënë disa reforma, në mënyrë që njerëzit të ktheheshin në rrugën që Perëndia kishte urdhëruar.

Ezekia i kërkoi popullit t’i mbështeste priftërinjtë dhe levitët me financa, që ata të mund të kalonin kohën duke u kujdesur për detyrat e tyre brenda tempullit.

Populli u përgjigj me bujari dhe dhuroi të korrat e tyre të para: grurë, verë, vaj ulliri dhe të dhjetën e parave të tyre.

U mblodhën grumbuj të mëdhenj me prodhime. Priftërinjtë dhe levitët kishin për të ngrënë me bollëk dhe tepruan shumë gjëra. Zoti kishte bekuar popullin e Tij.

Mbreti Senakerib i Asirisë e pushtoi vendin dhe po i drejtohej Jerusalemit. Ezekia thirri zyrtarët e tij dhe thurën një plan.

Ata vendosën të mbyllnin burimet e ujit jashtë qytetit, që armiku të mos kishte ujë të pijshëm.

Ata riparuan muret e prishura dhe rimëkëmbën muret mbrojtëse. Prodhuan armë dhe mburoja të shumta. Rekrutuan edhe një ushtri gjithashtu.

Me mençuri, Ezekia u përgatit për luftë, por ai kishte besim që Perëndia do ta ndihmonte.

Ezekia iu drejtua ushtarëve të tij: “Jini të fortë dhe të guximshëm! Mos kini frikë nga mbreti i Asirisë apo nga ushtria e tij e madhe. Dikush që është shumë më i madh, është në anën tonë. Zoti Perëndia ynë lufton për ne.”

Ushtarët morën zemër kur i dëgjuan këto fjalë.

Mbreti i Asirisë u përpoq ta frikësonte Ezekian. “Asnjë ushtri nuk na ka mposhtur dot deri më sot. Pse mendoni që në këtë rast do të jetë ndryshe?” i vinte në lojë ai.

Lajmëtarët kërcënonin me zë të lartë në gjuhën hebraike, që njerëzit e grumbulluar pranë murit të dëgjonin, të frikësoheshin e kështu të dorëzoheshin.

Edhe mbreti Senakerib dërgoi një letër duke fyer Perëndinë.

Kur Ezekia e lexoi, ai shkoi në tempull dhe e solli atë letër para Zotit në lutje. Mbreti Ezekia dhe Isaia, profeti, qanë përpara Zotit në lutje duke kërkuar ndihmë.

Atë natë Zoti dërgoi një engjëll për të shkatërruar ushtrinë asiriane. Ata u mposhtën tërësisht që pa filluar luftën.

Senakeribit iu desh të kthehej në shtëpi i turpëruar.

Zoti Perëndi e shpëtoi Ezekian dhe popullin e tij nga armiku.

Kudo në vend kishte paqe. Kombet e tjera e respektonin Ezekian ndaj edhe i dërguan dhurata të shumta. Shumë njerëz dërguan dhurata në Jerusalem për Zotin, për të shprehur mirënjohjen e tyre për shpengimin e mrekullueshëm të Perëndisë për popullin e Tij.

Pas ca kohësh Ezekia u sëmur shumë rëndë. Profeti Isaia shkoi ta vizitonte.

“Rregullo shtëpinë tënde dhe përgatitu të vdesësh” i tha atij.

Ezekia u kthye nga muri dhe u përgjërua para Perëndisë duke qarë me dënesë.

Pasi Isaia u largua nga oborri i mbretit, Perëndia i tha të kthehej sërish tek Ezekia. “Thuaji Ezekias se Perëndia i ka dëgjuar lutjet e tij dhe do ta shërojë. Brenda tre ditësh ai do të ngrihet nga shtrati dhe do të hyjë në tempull. Do ta zgjasë jetën e tij edhe pesëmbëdhjetë vite të tjera.”

Isaia i tha Ezekias që të vendoste jaki fiqsh në plagët e tij.

Ezekia u shërua.

Por Ezekia nuk u përgjigj me

mirënjohje të vërtetë. Ai reagoi

me krenari. “A mjafton një

mrekulli për të vërtetuar që Zoti

më ka shëruar me të vërtetë?” e

pyeti Isainë.

Isaia iu përgjigj: “A dëshiron që hija të shkojë përpara dhjetë shkallëza, apo të kthehet prapa dhjetë shkallëza?”

“Hija shkon gjithmonë përpara”, tha Ezekia, “le të shkojë pas më mirë.”

Isaia i kërkoi Zotit që ta bënte këtë gjë dhe Perëndia, plot hir, iu përgjigj lutjes së tij.

Me mburrje, Ezekia u tregoi zyrtarëve babilonas që po e vizitonin, pasurinë dhe thesaret që ai kishte.

Isaia e paralajmëroi që një ditë të gjitha këto thesare do të rrëmbeheshin dhe do të shkonin në Babiloni, madje edhe disa prej bijve të tij do të merreshin robër.

“Çfarëdo që thotë Perëndia është e mirë” tha Ezekia. Të paktën gjatë jetës së tij kishte paqe.

Ezekia bëri zgjedhje të mira në jetën e tij. Ai zgjodhi të adhuronte Zotin dhe ta restauronte tempullin. Ai besonte që Perëndia do ta çlironte nga armiqtë e tij. Ai u lut Perëndisë kur ishte i sëmurë.

Por kur pati begati, zgjodhi t’u mburrej paganëve për pasurinë e tij.

Po ju, çfarë zgjedhjesh po bëni? Perëndia dëshiron ta adhurojmë Atë, t’i besojmë në çdo kohë dhe t’i lutemi Atij.

Ai dëshiron që të besojmë në Zotin Jezus Krisht, Birin e Tij, të vetmin Shpëtimtar për mëkatet tona. Ai vdiq dhe u ringjall që të paguante për mëkatet. Ai na ofron shpëtim. Zgjedhja më e mirë është Zoti Jezus.

ZGJEDHJET E MBRETIT

Ezekia bëri zgjedhje të drejta e të mira. Ai zgjodhi të restauronte tempullin. Ai i besoi Perëndisë që do ta shpëtonte nga armiqtë e tij. Ai iu lut Perëndisë ndërsa qe i sëmurë. Por ai mori edhe vendime të gabuara. Po ju, çfarë vendimesh po merrni? Apo EZEKIA

zgjidhni Jezusin? Ai është zgjedhja më e mirë!

ZGJEDHJET E MBRETIT

Ju mund të lexoni historinë e Ezekias në Bibël, TREGIMI NGA CARINE MACKENZIE

tek 2 Mbretërve 18-20; 2 Kronikave 29-32; ILUSTRIMET NGA FRED APPS

Isaia 36-39.

LISTË BROSHURASH

1. Noeu | Plani i shpëtimit

10. Elia | Njeriu i mrekullive të Perëndisë 2. Sara dhe Abrahami | Premtimi i mrekullueshëm 11. Ezekia | Zgjedhjet e mbretit 3. Jozefi | Ëndërrimtari i Perëndisë 12. Jeremia | Një burrë me një mesazh 4. Miriami | Sekreti i motrës së madhe 13. Danieli | Princi që lutej

5. Sansoni | Fuqia e njeriut të fortë 14. Jezusi | Fëmija i premtuar

6. Samueli | Djali i bindur

15. Jezusi është gjallë | Historia mahnitëse 7. Davidi | Luftëtari trim

16. Sauli | Mrekullia në mes të rrugës 8. Jonathani | Miku besnik

17. Pali | Udhëtime me aventura 9. Jobi | Miku durimmadh

18. Barnaba | Zemërdhënësi

ZGG-Albania

(Misioni i Bashkësive të Reformuara)