BARNABA

ZEMËRDHËNËSI

TREGIMI NGA CARINE MACKENZIE

ILUSTRIMET NGA FRED APPS

© Carine Mackenzie, 2007

Reprinted 2010

Published by Christian Focus Publications, Geanies House, Fearn, Tian, Ross-shire, IV20 1 TW, Scotland, U.K.

www.christianfocus.com

Përkthyer në gjuhën shqipe nga ZGG-ALBANIA, 2019

Përkthyer nga: Migena Ramaj Adamou Redaktuar nga: Mirela Zefi

Koordinatore: Willemien van Schothorst

Barnaba vinte nga ishulli i Qipros, në Detin Mesdhe.

Familja e tij i përkiste fisit të Levit, që ishin priftërinjtë e popullit jude.

Barnaba ishte ndjekës i Zotit Jezus Krisht. Emri i tij në fëmijëri ishte Iose, por drejtuesit e kishës i dhanë emrin Barnaba, që do të thotë biri i ngushëllimit, për shkak të qëndrimit që kishte dhe mënyrës si i trajtonte besimtarët e Zotit.

Njerëzit në kishën e hershme në Jerusalem ishin të bashkuar në unitet e dashuri. Ata ndanin me njëri-tjetrin çdo gjë që kishin. Disa prej tyre shitën tokën dhe shtëpitë dhe i dhanë paratë që të përdoreshin për të gjithë besimtarët, sipas nevojës.

Barnaba e shiti tokën që kishte dhe i solli paratë tek drejtuesit e kishës. Ata do t’i përdornin këto para për nevojat e kishës.

Ai shfaqi kujdes e shqetësim për besimtarët e tjerë, jo vetëm me fjalë, por me veprat e tij.

Kisha u përball me vështirësi të mëdha. Shumë njerëz u përndoqën për besimin e tyre në Jezusin. Madje disa edhe vdiqën.

Sauli ishte një nga ata që kishte urrejtje për besimtarët e Zotit. Ai u nis për një udhëtim të veçantë në Damask, udhëtim që kishte për qëllim arrestimin e besimtarëve.

Por Perëndia kishte plane të tjera. Rrugës për në Damask, Sauli pati një takim të mrekullueshëm me Zotin. Jeta e tij ndryshoi. Ai u bë një prej tyre.

Në vend që t’u bënte keq ndjekësve të Jezusit, Sauli filloi të predikonte ungjillin nëpër sinagoga.

Sauli erdhi në Jerusalem dhe u përpoq që të bashkohej me dishepujt. Shumë nga besimtarët kishin frikë nga ai. Ata nuk besonin që ishte me të vërtetë i konvertuar.

Barnaba e mori Saulin, e çoi tek drejtuesit e kishës dhe u foli për të. Ai shpjegoi se si Sauli kishte takuar Zotin rrugës për në Damask dhe si kishte predikuar me guxim në Damask në emër të Jezusit. Barnaba i besoi atij dhe u miqësua me të edhe kur të tjerët kishin dyshime. Ai ishte një inkurajues i vërtetë. Kisha përjetoi paqe dhe bekime.

Kur kisha po përndiqej, shumë besimtarë u larguan nga Jerusalemi. Disa prej tyre u vendosën në Antioki, rreth 480

kilometra në veri të Jerusalemit. Fillimisht ata u predikuan ungjillin e Jezusit vetëm judenjve, por më vonë edhe grekëve. Perëndia i bekoi dhe shumë prej tyre u kthyen në besim.

Kur lajmi për këtë shkoi në Jerusalem, drejtuesit e kishës vendosën të dërgonin Barnaban që t’i inkurajonte.

Barnaba ishte shumë i gëzuar të shikonte hirin e Perëndisë duke vepruar në jetët e tyre. Ai iu dha zemër që të vazhdonin me Zotin. Barnaba ishte njeri i mirë, plot me besim dhe me Frymën e Shenjtë. Ai kishte besim në Zotin Jezus Krisht dhe i bindej fjalës së Perëndisë.

Shumë njerëz bëheshin pjesë e kishës si rezultat i veprimeve të Barnabas.

Barnaba shkoi në Tars për të gjetur mikun e tij, Saulin. Ai dëshironte që Sauli ta ndihmonte me kishën në Antioki.

Çfarë inkurajimi do të ishte ky për Saulin!

Për një vit të plotë Barnaba dhe Sauli mësuan dhe predikuan në kishën e Antiokisë. Besimtarëve iu dha emri

“të krishterë” për herë të parë në Antioki.

Barnabas dhe Saulit iu dha detyra për të mbledhur ndihma për besimtarët në nevojë që gjendeshin në Jude. Kishte ardhur fjala në Antioki për një zi të madhe buke. Kështu që besimtarët atje dhanë çdo gjë që mundeshin për të ndihmuar dhe ia dërguan kishës në Jude.

Barnaba dhe Sauli ishin njerëz

besnikë dhe shumë punëtorë.

Ata u kthyen në Antioki pasi

shpërndanë ndihmat e mbledhura

kundër zisë së bukës dhe i çuan tek Gjon Marku, një kushëri i Barnabas. Barnaba dhe Sauli ishin ndër drejtuesit e kishës së Antiokisë.

Perëndia Fryma e Shenjtë dha udhëzime: “M’i ndani veç Barnaban dhe Saulin për veprën për të cilën i kam thirrur.”

Kështu drejtuesit e tjerë të kishës, pas lutjes dhe agjërimit, i vendosën duart e tyre mbi ta dhe i nisën për mision.

Gjon Marku shkoi së bashku me ta si ndihmës.

Ndalesa e parë për të predikuar ishte në ishullin e Qipros, aty ku ishte rritur Barnaba.

Pastaj lundruan për në Pergë në Azinë e Vogël.

Gjon Marku vendosi që të largohej nga grupi dhe të kthehej në Jerusalem. Por Barnaba dhe Pali (fjala greke për emrin Saul) vazhduan të predikonin Fjalën e Perëndisë me guxim. Disa judenj e kundërshtuan mësimin e tyre, por shumë johebrenj besuan.

Pali dhe Barnaba shpjeguan që fjala e Perëndisë kishte ardhur fillimisht tek judenjtë, por ata e kishin refuzuar.

Perëndia i kishte urdhëruar që të çonin lajmin e mirë tek johebrenjtë. Ata ishin të lumtur që po e dëgjonin. Fjala e Zotit u shpërnda në të gjithë rajonin.

Barnaba dhe Pali vuajtën përndjekje të mëdha, sepse predikuan Fjalën e Perëndisë. Ata u përjashtuan nga ai rajon, ndaj udhëtuan për në Listra. Një njeri i çalë aty e dëgjoi Palin duke folur. Pali e kuptoi që ai kishte besim për t’u shëruar. “Ngrihu në këmbë!”, e urdhëroi ai. Njeriu u ngrit dhe eci.

Njerëzit u mahnitën me atë që ndodhi. “Perënditë zbritën ndër ne!” bërtisnin ato. Një prift pagan doli me qe dhe kurora, për t’i drejtuar njerëzit në adhurimin e dy burrave që menduan se ishin Perëndi.

Por Barnaba dhe Pali u shqetësuan. Ata grisën rrobat e tyre dhe bërtitën: “Edhe ne jemi njerëz me të njëjtat ndjenja si ju. Mos na adhuroni ne! Perëndia i gjallë që ka bërë qiellin, dheun dhe gjithçka në ta, Ai duhet të adhurohet.”

Qëndrimi i turmës ndryshoi menjëherë. Të njëjtët njerëz që deshën të adhuronin Barnaban dhe Palin, filluan të hidhnin gurë në drejtimin e tyre, plot me urrejtje.

Ata e nxorën Palin jashtë qytetit dhe e lanë aty për të vdekur. Sidoqoftë, ai e mori veten dhe u kthye në qytet.

Ditën tjetër ai dhe Barnaba u larguan.

Mësuesit e rremë filluan të mësonin doktrinën e gabuar.

Barnaba dhe Pali diskutuan me ta dhe rrjedhimisht vendosën ta çonin këtë çështje tek drejtuesit e kishës në Jerusalem. Pjetri u ngrit për të folur dhe deklaroi që shpëtimi vjen vetëm përmes hirit të Zotit Jezus Krisht.

Barnaba dhe Pali folën për mrekullitë dhe çuditë që Perëndia kishte bërë përmes tyre ndër paganët.

Marrëveshja u arrit. Barnaba dhe Pali iu kthyen punës në Antioki, duke mësuar dhe predikuar Fjalën, bashkë me shumë ndihmës të tjerë.

“Le të kthehemi dhe të vizitojmë të gjitha vendet që vizituam në udhëtimin tonë të parë”, i tha Pali Barnabas.

“Të shohim si po shkojnë besimtarët.”

Barnaba ra dakord, por ishte i vendosur që të merrte Gjon Markun me ta sërish. Pali nuk kishte dëshirë që ta merrnin me vete. Ai kujtonte faktin që Gjon Marku i kishte lënë në Pergë dhe nuk kishte vazhduar të punonte me ta.

Mosmarrëveshja ishte kaq e fortë, saqë Pali dhe Barnaba vendosën të ndaheshin nga njëri-tjetri. Pali zgjodhi Silën si shoqëruesin e tij për udhëtimin tjetër misionar.

Barnaba dëshironte t’i jepte Gjon Markut edhe një tjetër mundësi dhe e mori me vete në Qipro.

Vite më vonë, Pali pranoi që Gjon Marku ishte një punëtor i dobishëm i Ungjillit dhe e ndihmoi në shërbesë. Barnaba i kishte dhënë zëmër që të vazhdonte në punën e Perëndisë.

Barnaba inkurajuesi ishte një njeri i mrekullueshëm i Perëndisë.

Ai predikoi me guxim dhe shfaqi dashuri e përkujdesje të madhe ndaj besimtarëve të tjerë, duke u dhënë zemër shumë njerëzve, që të vazhdonin përpara në hirin e Perëndisë.

Mesazhi i tij kryesor ishte që Jezus Krishti është e vetmja rrugë shpëtimi, si për judenjtë, ashtu edhe për paganët.

Edhe ju mund ta besoni këtë mesazh dhe t’ua përcillni edhe të tjerëve.

ZEMËRDHËNËSI

Kur Barnaba ishte fëmijë, emri i tij ishte Iose, por më vonë iu dha emri Barnaba, sepse ky emër do të thotë bir i ngushëllimit. Barnaba ishte shumë i aftë për t’ju dhënë zemër njerëzve! Ai inkurajoi shumë besimtarë që të ndiqnin Jezusin.

BARNABA

ZEMËRDHËNËSI

Mund të lexoni për Barnaban në Bibël, në librin e Veprave të Apostujve.

TREGIMI NGA CARINE MACKENZIE

ILUSTRIMET NGA FRED APPS

LISTË BROSHURASH

1. Noeu | Plani i shpëtimit

10. Elia | Njeriu i mrekullive të Perëndisë 2. Sara dhe Abrahami | Premtimi i mrekullueshëm 11. Ezekia | Zgjedhjet e mbretit 3. Jozefi | Ëndërrimtari i Perëndisë 12. Jeremia | Një burrë me një mesazh 4. Miriami | Sekreti i motrës së madhe 13. Danieli | Princi që lutej

5. Sansoni | Fuqia e njeriut të fortë 14. Jezusi | Fëmija i premtuar 6. Samueli | Djali i bindur

15. Jezusi është gjallë | Historia mahnitëse 7. Davidi | Luftëtari trim

16. Sauli | Mrekullia në mes të rrugës 8. Jonathani | Miku besnik

17. Pali | Udhëtime me aventura 9. Jobi | Miku durimmadh

18. Barnaba | Zemërdhënësi

ZGG-Albania

(Misioni i Bashkësive të Reformuara)